„Znalezione – nie kradzione?” - wręcz przeciwnie. Policja przypomina

Rawscy policjanci otrzymują kilka zgłoszeń w miesiącu dotyczących przywłaszczenia rzeczy. Największą popularnością cieszą się telefony komórkowe, portfele, torebki czy saszetki. Przypominamy, że nie oddanie znalezionej rzeczy jest karane.

Kilka razy w miesiącu rawscy policjanci informowani są o przywłaszczeniu rzeczy. Pokrzywdzeni najczęściej informują o utracie telefonu komórkowego, torebki, portfela czy saszetki. Najczęściej strata taka wynika z nie zachowania należytej ostrożności, pośpiechu czy roztargnienia samego właściciela. Lecz nie zmienia to faktu, że wbrew powiedzeniu „znalezione nie kradzione", nie należy traktować znalezionego przedmiotu jako swojej własności. Osoba postępująca w ten sposób musi się liczyć z konsekwencjami. Jak więc należy postąpić?

Ustawą o rzeczach znalezionych mówi, że:

Art. 4.1. Kto znalazł rzecz i zna osobę uprawnioną o jej odbioru oraz jej miejsce pobytu, niezwłocznie zawiadamia ją o znalezieniu rzeczy i wzywa do jej odbioru.

Art. 5. 1. Kto znalazł rzecz i nie zna osoby uprawnionej do jej odbioru lub nie zna jej miejsca pobytu, niezwłocznie zawiadamia o znalezieniu rzeczy starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania znalazcy lub miejsce znalezienia rzeczy (właściwy starosta).

Art. 21.1. W przypadku znalezienia pieniędzy, właściwy starosta sporządza ich opis zawierający liczbę banknotów lub monet, a także ich waluty i nominały. Po sporządzeniu opisu właściwy starosta wpłaca znalezione pieniądze na rachunek bankowy sum depozytowych.

Jeżeli znalazca nie ma zamiaru oddać znalezionej rzeczy, to powinien liczyć się z konsekwencjami prawnymi o których mówi Kodeks Wykroczeń lub Kodeks Karny:

Art. 119 Kodeksu Wykroczeń - Kradzież lub przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej
§1. Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§2. Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.
§3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 dopuścił się go na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.
§4. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego lub przywłaszczonego mienia, jeżeli szkoda nie została naprawiona.

Art. 284 Kodeksu Karnego – Przywłaszczenie
§1. Kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§2. Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§3. W wypadku mniejszej wagi lub przywłaszczenia rzeczy znalezionej, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§4. Jeżeli przywłaszczenie nastąpiło na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

źródło: KPP w Rawie Mazowieckiej